Volgens beeldend kunstenaar Grootjans zijn de invloed van de Wester en Oosterschelde, de stroming van de Noordzee en het Nauw van Calais belangrijk voor het typische Zeeuwse licht. De zoutkristallen in het water rond Zeeland zijn in de zomer vele malen groter dan in andere seizoenen; zij komen door de wervelende stromingen ter plekke in de lucht terecht en beïnvloeden op die manier het licht. De zeewatertemperatuur is in september het hoogst en daardoor zijn de kristallen het grootst in die periode. De manier waarop de kristallen het licht weer kaatsen levert een uniek effect op.
Eén van die betoverde kunstenaars was Piet Mondriaan. Hij werd in september door Jan Toorop uitgenodigd om naar Domburg te komen, een plaats waar de natuur en het licht een onuitputtelijke inspiratiebron vormden. Mondriaan, toen nog volop zoekende naar zijn eigen stijl, liet zich volledig meeslepen door de omgeving. Onder invloed van Zeeland’s licht en landschappen schilderde hij een werk dat een overgang markeerde: een impressionistische strepen compositie. Dit schilderij werd een eerste stap naar Mondriaans latere, revolutionaire abstracte stijl en een nieuw tijdperk in de kunstwereld.
